Klik hier om te zoek op de website

Sijntje, 18 augustus 1998
Dus op schoot kon bijv. alleen met een onderlegger onder haar. Gelukkig voor haar leek zij zich meestal niet echt ziek te voelen, haar gedrag, eetlust en uiterlijk waren redelijk normaal maar ons hele huis zat wel onder de p#$p. Geen medicijn of dieet gaf resultaat. Het vreemde was dat ze ook periodes had dat het vrij langdurig goed ging en je dus veronderstelde dat de kwaal verleden tijd was. Helaas kwam die altijd weer terug en iedere keer leek het wel ernstiger. Uiteindelijk ontdekte ik dat ze het permanent goed deed op alles wat ik voor haar klaar maakte. Van gekookte vis, rauw lamshart tot rauwe kippenvleugeltjes. Zelfs tonijn uit blik op waterbasis voor menselijke consumptie valt prima bij haar maar zodra ze een kattenbrokje of een hapje blikvoer neemt, gaat het dus mis. Daar zit dus iets in waar zij absoluut niet tegen kan.
[klik voor een uitvergroting]
Sijntje gaat vaak met ons mee op vakantie. Deze foto is uit 2014.
Haar darmpjes zijn geen punt van zorg meer maar ze heeft wel last van haar luchtwegen. Dan hoest en rochelt ze alsof ze een zware rookster is. Soms moet ze daar een kuur voor slikken en dan is het heel snel over. Probleem alleen is dat die pillen niet op een lege maag mogen en haar eetlust is onbetrouwbaar wanneer ze dat rochelprobleem heeft. Zo vaak krijgt ze zo'n kuur niet maar toevallig viel het wel twee keer samen met een vakantie dus ging ze gezellig mee. Sijntje pillen geven is sowieso geen feest. Voorheen beet ze wel eens stevig op mijn vingers. Dat ze nu een slecht gebit heeft, scheelt dat wel.

(juni 2013: Sijntje moest een keer een antibioticakuur voor een blaasontsteking en na die tijd is het luchtwegprobleem nooit meer teruggekomen! Het ene breedspectrum is dus de andere niet op AB-gebied)
[klik voor een uitvergroting]
Samen met Jewel bij me op schoot en dankzij de handige smartphones kan je daar zelf een foto van maken.
Woensdag 20 maart 2013

Ontdek ik nu pas de leuke foto van Sijntje samen met mij, toen ze op eigen initiatief naar buiten was gegaan en bij me op m'n schouder sprong. Zo lief en vooral zo dapper van haar. Het was natuurlijk oliedom van mij om de schuifdeur deels open te laten staan. Je zou je katje op vreemd terrein kwijt kunnen raken! Maar bij een oudere kat en zeker een super aanhankelijke overheerst de aanhankelijkheid de nieuwsgierigheid. Dit vakantiehuisje in Friesland beviel ons uitstekend en we hopen er nog een keertje met alle drie de honden te kunnen logeren. De oude Pici is nu bijna 16 maar ze loopt op dit moment beter dan een half jaar geleden. En laten we hopen dat Sijntje even tijdloos blijft als ze altijd al lijkt. Haar nierfalen is niet progressief; ze drinkt en plast veel maar de vermagering die je wel van katten met deze kwaal hoort, heeft zij niet. Ze heeft altijd een mooi slank lijfje met voldoende rondingen gehad en dat heeft zij nog steeds. Wel krijgt ze sinds een paar maanden Fortekor; een middel om haar bloeddruk zo laag mogelijk te houden. Dit schijnt het nierweefsel te beschermen. Met Fortekor (en Benekor) om de bloeddruk van nierpatiŽntjes te verlagen, hebben we ook met andere katten ervaring opgedaan. Met zodanig effect dat nierfalen bij deze dieren nooit een probleem is geworden. Dit kan ook komen omdat de eerste signalen van deze kwaal al bij de seniorencheck werden gevonden. Mogelijk waren we met Sijntje er wat later bij want alle andere Fortekorslikkers hebben nooit opvallend veel gedronken en geplast. Uiteindelijk verloren zij hun gezondheid door kanker. Dat heeft Sijntje ook een keer gehad; mamatumor. Over het algemeen zijn de vooruitzichten dan niet echt rooskleurig al geldt wel dat hoe eerder je erbij bent, hoe groter de kans dat het nog niet uitgezaaid was. Omdat er een relatie is met het aantal hormonale schommelingen die de poes in haar vruchtbare jaren heeft meegemaakt, kunnen mamatumoren altijd weer terugkomen. Bij de mooie Elvira kwamen ze ook steeds terug maar zij is er heel ver mee gekomen. Sijntje kan de mazzel hebben gehad dat zij niet vaak krols is geweest. Door haar darmprobleem, bleek later een allergie voor bestanddelen van het industriŽle voer, dus ook het dieet via de dierenarts, is zij heel jong gecastreerd. Pas daarna ontdekte ik geleidelijk aan dat zij geen diarree had wanneer ze vers vlees had gegeten. Nu kan zij alles eten en heeft zij zelfs Isogel nodig om obstipatie te voorkomen. Tijdens het tikken van dit stukje, met het schattige kitten Shamina op mijn schoot, heb ik wat ik zei regelmatig afgeklopt want ik ben en blijf heel erg bijgelovig wanneer het de gezondheid van onze dieren betreft.

Zaterdag 14 december 2013

Vanwege haar onstabiele gezondheid nemen we Sijntje altijd mee op vakantie. Dit jaar weer, met onze honden, naar een vakantiehuisje van Easterwood in Friesland. De tuin is dogproof afgezet maar Sijntje gedroeg zich met haar tuigje en sleeplijntje zo keurig dat we haar ook de ruimte konden geven. Op deze blog 'schittert' ze tussen de honden op de foto's en filmpjes: Sijntje mee op vakantie

[klik voor een uitvergroting]
De dappere en vooral aanhankelijke Sijntje. Groot geluk dat zij aanhankelijker dan nieuwsgierig is en dus geen ontsnappoging deed.
[klik voor een uitvergroting]
Als vrouwtjes schoot gedeeld moet worden, dan moet het. Hier zit zij, wel op het beste plekje, samen met de katers Maverick en Jack.
[klik voor een uitvergroting]
Sijntje na een smakelijke maaltijd. Recente foto van Angela.
Onlangs moesten we met Sijntje naar de dierenarts. Deze keer lukte het me niet om haar zelf weer aan het eten te krijgen. Ze heeft een antibioticakuur gekregen omdat er ook wat slijmvorming in haar keeltje zat en dat is natuurlijk ook niet goed voor de eetlust. Daarbij twee dagen achter elkaar een onderhuids vochtinfuus en ons meisje was weer het dametje.
[klik voor een uitvergroting]
Af en toe zat ze zelfs bovenop de barbecue, had ze een nog beter overzicht.
December 2013

Omdat ik totaal geen ervaring heb met de verzorging van een nierpatiŽntje, lijkt het me verstandig om steeds wat op te schrijven. In dit topic op deze website is vrij lastig en daarom ben ik aan een blog begonnen. Hier staat het eerste deel en de volgende komen er boven. Die vind je via de tweede link. Sijntjes blog over het leven met nierfalen (De pagina opent in een nieuw venster)

Vervolg Sijntjes blog over het leven met nierfalen

De stukjes van een blog staan altijd in de omgekeerde volgorde. De laatste bovenaan. Dus wanneer je het hele verhaal wilt lezen moet je even scrollen.

Het staat ook in het blog maar voor het medicijn dat Sijntje heeft gekregen om een betere eetlust te krijgen, Mirtazipine, kan niet genoeg reclame worden gemaakt. Het geeft niet alleen een goede eetlust maar het heeft ook een goede invloed op het gedrag, denk ik, want Sijntje vind ik veel ondernemender en opgewekter. Dit staat niet bij de te verwachten effecten. Wat wel genoemd wordt is dat misselijkheid en spugen ook minder voorkomt. En dat is echt waar. Eerder moesten we Sijntje vooral vaak een kleine maaltijdjes geven om te voorkomen dat ze alles weer uitspuugde maar nu kan ze echt flinke happen wegwerken. Heerlijk! Hoe meer eiwitten van een goede kwaliteit, dus gewoon echt vlees voor een carnivoor, en hoe meer vocht ze binnenkrijgt, hoe langer zij het nierfalen onder controle kan houden.

Sijntje is onze enige korthaar in huis en het is overduidelijk dat zo'n vachtje minder goede isolatie biedt dan de vachtjes van de somali's. In de loop van de tijd heeft Sijntje allerlei gewoontes ontwikkeld om zichzelf lekker warm te houden. Het koepeltjemandje is haar favoriet en voor extra comfort zitten er twee mandjes in elkaar onder. Daarnaast staat een slofmandje. Dat houdt ook lekker warmte vast en het geheel staat in het 'felarium' onder de trap. Ooit gemaakt voor de poezen om in te bevallen en te kramen gedurende de eerste drie weken maar dit is nu Sijntjes domein geworden. Maar haar eerste gang is 's morgens na het ontbijt bij mij lekker warm in de omslag van mijn duster. Ze is dan ook zwaar gefrustreerd wanneer ik me eerst aankleed en dan pas ontbijt en de kranten lees. We kunnen ook heel goed samen computeren en candycrushen.

[klik voor een uitvergroting]
Zomer 2013, Sijntje mee naar Elsloo bij het Fries-Drentse woud.
[klik voor een uitvergroting]
Sijntje heeft het gauw koud en onlangs klom ze dus op de draaiende stofzuiger.
9 februari 2015

Was dat schrikken! Niets aan de hand met het Sijnekind maar wel met mijn dierbare website. Ik kon geen toegang meer op de topics krijgen om ze te updaten. 'Linksom' ging niet meer maar 'rechtsom' nog wel. Wel een hint dat ik ooit echt eens een nieuwe website moet gaan maken. Maar nu over het belangrijkste. Het gaat echt heel goed met Sijntje. Haar eetlust is echt redelijk goed te noemen. We hebben al tijden niet meer met rosbief, gerookte makreel of allerlei liflafblikjes te hoeven goochelen en omdat ze nu ook regelmatig voldoende Isogel binnenkrijgt, heeft ze ook geen last van obstipatie. Ze blijft natuurlijk wel een diertje met ernstig nierfalen maar met de medicatie en dagelijkse infuus gaat het hartstikke goed. Ik word ook steeds handiger met de pillen. Omdat ze van sommige pillen en drankjes kan gaan speekselen, de Cisaral en Cerenia, ik weet niet meer zeker welke het zijn maar ik doe het haar niet aan door het nog een keer uit te testen, doe ik alles in capsules. Ik koop ze bij de apotheek en ze zijn helemaal niet duur. Die van onze dierenarts zijn net een maatje te klein. In deze past precies 0,5 Cisaral. Die krijgt ze iedere ochtend en avond. In de tweede capsule voor de ochtend zit een beetje, 1/8 deel cranberry poeder uit een grote capsule, 1/4 tablet Cerenia en zoveel mogelijk Ipakitine. Deze capsules maak ik per acht tegelijk vooraf klaar zodat het 's morgens vlot te geven is. Om dag krijgt ze ook 1/8ste Mirtzapine, eerder een kwart om de drie dagen. Dit bevalt beter. Deze tip kreeg ik van Mata de Haan van de voormalige cattery Sweet Sensation (en via een nestje van hun ooit zit een deel van onze dieren van vroeger achter onze nieuwe rode man Bashiir).

[klik voor een uitvergroting]
Ondanks haar nierfalen is haar vachtje nog prachtig glanzend en is zij, voor een BonsaiSijn, redelijk op gewicht.
Ook het infuusgeven gaat ons uitstekend af (derde foto hieronder). Ik begon er met angst en beven aan (ik en naalden zijn geen ideale combinatie) maar het gaat nu zo makkelijk en snel. Ik hang de infuusfles met een haak aan de lamp boven tafel, Sijntje komt op een lekker kussen te liggen, na het prikken zet ik eierwekker op drie minuten en het is eigenlijk een gezellige knuffelsessie die in voorkomende gevallen maar vijf minuten hoeft te duren. Die eierwekker gebruik ik omdat de streepjes op de infuusfles natte-vinger-werk is. Dan doe ik liever die paar minuten met een flinke hoge druppeling, bijna een straaltje, met daarnaast het in de gaten houden van de waterbult dit ontstaat. Mijn dierenarts zei dat zij ook de cc's niet meten; als de vochtbult een aardig 'handje' is dan is het genoeg.
[klik voor een uitvergroting]
Sijntje weet haar gezelligheid en comfort wel te vinden.
[klik voor een uitvergroting]
Hier samen met Jewel bij mij op schoot.
[klik voor een uitvergroting]
Als het maar gezellig is. Dit is niet alleen haar motto maar ook dat van Jack.
<< vorige pagina  1  [2]  3  volgende pagina >>
Terug naar overzicht