Klik hier om te zoek op de website

Jumpin' Jack, 21 maart 2009

Groot Internationaal Kampioen

VAN DOEKOSJKA'S SPRING JUMPER

Somali sorrelzilver

Geboren op 21 maart 2009

Vader: Yo el Rey's Cool-Charme SOM os

Moeder: Van Doekosjka's Yara Kathlena SOM ns

Zijn stamboom in de E.R.o.S-database


Bijzonderheden:

- zijn roepnaam is Jack;

- deze naam komt van het nummer van de Stones Jumpin' Jack Flash. Net zoals die van een van zijn voorouders, onze Rooster (Little Red Rooster);

- Jacks fokster Helga Bruggink waarschuwde de ons al voor zijn gewoonte om voor de gezelligheid pal voor of achter je voeten te gaan liggen. Tot op heden, ik heb het afgeklopt, hebben we nog geen valpartij gehad want Jack heeft nog steeds de gewoonte om wanneer hij iets erg gezellig vindt erbij te gaan liggen;

- hij heeft aan heel wat nakomelingen zijn prachtige oorpluimpjes doorgegeven;

- begin september 2012 is zijn zwartzilveren dochtertje, voorzien van de zo gewenste oorpluimpjes, bij ons komen wonen;

- zijn laatste twee nestjes zijn nu, eind 2012, onderweg;

[klik voor een uitvergroting]
Jack, poserend in de eerste sneeuw van 2009.
[klik voor een uitvergroting]
Het is een feest om hem te showen.
Zaterdag 8 augustus 2009

Jack is geboren samen met een zusje en een broertje bij Helga en Wim Bruggink in Westendorp. Er was zo weinig verschil tussen hem en zijn broertje dat hij uiteindelijk een stip (tijdelijk, slijt vanzelf weg) in zijn oor moest krijgen voor het onderscheid. Ze hebben tenslotte wel hun eigen chipnummer en stamboekpapieren.

We waren helemaal niet van plan om een nieuwe kater als huisgenoot op te nemen maar toen Helga een katerruil opperde, duurde het niet lang tot we erg enthousiast waren. Ons katertje heeft net zoals Jumpertje een kwart niet-zilver bloed in zich en straks twee dekkaters in Nederland beschikbaar met zo'n afstamming is een grote luxe en heel goed voor deze variëteit.

Zaterdag een week geleden hebben we hem opgehaald. In de auto was hij al een snoepje. Zo'n zoetertje en hij zat en lag zo parmantig om zich heen te kijken. Thuisgekomen moest hij natuurlijk eerst op verhaal komen en na een nachtje gezellig in de slaapkamer mocht hij in contact komen met een selecte afvaardiging van onze kattenfamilie in de gedaante van Maverick. Het ijs was tussen hen al snel gebroken en Maverick zag al gauw zijn kans schoon om de kleine een grootvaderlijke lik te geven. Hij is Jumpers grootvader helemaal niet maar er zijn wel familiebanden. Jumper stamt namelijk via de Zweedse Sofus van Janneke Wamelink van Kathlena's Dempsey af, een zilveren kater die wij ooit naar een Deense cattery hebben gebracht. Deze kater is de grootvader van Maverick. 

Dat Jacks moeder Yara Kathlena heet, vernoemd naar Dempseys moeder onze Kelly Kathleen (zie onderaan 'in de loop der jaren') maakt de afstamming van Jack extra speciaal. En er zijn nog meer dierbare voorouders zoals Ashley, een kleindochter van onze Juultje. Kortom het voelt allemaal heel erg vertrouwd aan. Alleen Jumpertje, we willen hem Jack gaan noemen, denkt daar nog even anders over. Deze week heeft heeft hij al wel leren omgaan met Maverick, Juultje, Murray en Nieckje. De contacten met Zagato en Anches verliepen nog niet zodanig dat dit al zonder toezicht kan. Jack geeft namelijk iedereen die hij tegenkomt een fikse kop- en lijfstootjes en Anches schrok hier enorm van. Af en toe gaan de twee leading lady's van ons huishouden maar even naar de kattenkamer en dan mag Jack vanuit zijn honk, onze slaapkamer, het huis verkennen. Hij is al in het felarium geweest, in de Catrix en zelfs even op het 'gluren naar de buren-plankje'.

 

[klik voor een uitvergroting]
[klik voor een uitvergroting]
[klik voor een uitvergroting]
De eerste foto's in huize Silfescian.
[klik voor een uitvergroting]
De eerste uren lag hij veilig achter de kussens die ik als steun had tijdens het laptoppen.
[klik voor een uitvergroting]
Hij is wel heel erg fotogeniek.
[klik voor een uitvergroting]
Zoals hij je aankijkt!! Smelt, smelt.
Zondag 23 augustus

Jack woont nu drie weken bij ons en het voelt alsof hij altijd al bij ons was. De enige die daar anders over denkt is zijn 'aanstaande', Anches. Zij is een keer van hem geschrokken. Ik heb het zien gebeuren. Jack was toen al met de meeste dieren hier goed vertrouwd en gaf iedereen die hij tegenkwam een kopje. Helaas zag Anches het niet aankomen en schrok ze zich wild. Om ze aan elkaar te laten wennen, geef ik ze maaltijdjes onder toezicht. Alleen hun twee en het dan extra gezellig maken. Zo raken ze op een positieve manier aan elkaar gewend. Vandaag is het de eerste dag dat ze beiden vrij in huis en tuin zijn. Op het filmpje is duidelijk te zien dat Anches bang voor Jack is. Wanneer het muntje bij haar valt dat dit nergens voor nodig is, zal het vast wel goedkomen. En anders wachten we tot haar eerste krolsheid. Al kan die nog lang duren en voor haar gezondheid en haar nakomelingen hoop ik dat dit nog een tijdje zal duren. Ze is nu bijna negen maanden en hoewel veel poezen tegenwoordig op deze leeftijd al krols worden of zelfs al zijn geweest, zie ik liever de poezen pas krols worden na hun eerste verjaardag.

Het filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=zW-R8jDu0Yg

[klik voor een uitvergroting]
De vlek van de merkstift begint duidelijk af te nemen. Dat duurt wel wat langer dan nagellak. Van ons huidige nestje is het soms ook lastig om te zien wie wie is. Bubba en Braecy hebben veel van elkaar. Gelukkig verschillen ze voldoende in gewicht voor het onderscheid.
Donderdag 22 oktober

Anches heeft haar angst voor Jack helemaal verloren en inmiddels zijn ze de beste maatjes. Dat ze nu voor de tweede keer krols is, speelt ook vast een rol. Ik laat haar niet zonder uitermate direct toezicht bij Jack en daardoor was ik vanmorgen getuige van de kattenversie van Blue Lagoon op de overloop. Blijkbaar is de nekbeet bij het kattenparingsgebeuren ook iets instinctiefs want ik zag dat zowel Jack als Zagato erg veel aandacht voor haar nekje hadden. Of het komt doordat haar nekje naar Murray, Heer Murk, ruikt want hij is de enige kater in huis die nog enigszins begrijpt wat een damsel in distress nodig heeft. Ik liet ze maar even bij elkaar en nu ligt Anches lekker op bed te slapen en de mannen scharrelen beneden rond. Het is typisch herfstweer en deze nattigheid is voor katten niet aantrekkelijk. Het buitenspelen is voor Jack een aparte aangelegenheid want hij heeft volgens mij het leermoment voor het leren omgaan met kattenluikjes gemist. Toen hij hier pas was, trok hij veel op de katertjes van Shabanou en die gingen ook niet door de luikjes. Dat was ook niet nodig want de keukendeur stond meestal open. Nu dus niet meer en het is opletten geblazen zodat we ons lieve zoetertje niet te lang buiten laten. Natuurlijk hebben we geoefend maar tot op heden zonder resultaat. Het luikje beneden zit ook op een voor mijn rug onaantrekkelijke plaats. Nu het luikje boven (Maverick was er tijdens de vorige krolsheid van zijn dochter Anches in volle vaart tegen het toen afgesloten luikje geknald en de brokstukken staken eruit) een nieuw klepje heeft gekregen, zal het oefenen ermee vast prettiger en succesvoller verlopen.

Dat Jack nog niet met een luikje kan omgaan is heel bijzonder maar ik denk dat dit een beetje voortvloeit uit zijn karakter: hij heeft werkelijk overal vertrouwen in. Helga had ons al gewaarschuwd voor zijn gewoonte om voor de gezelligheid vlak voor je voeten te gaan liggen. Hij maakt het tegenwoordig nog bonter. Hij schiet voor je benen langs en laat zich dan op zijn zij vallen. Levensgevaarlijk en dit doet hij nu ook bij de honden. De gedachte aan hun poten met die harde nagels en zijn kwetsbare buikje...

En nog iets aparts van Jumpin' Jack. Hij maakt ons duidelijk dat hij een ieniemienie stukje van The Fonz in zich heeft. Uiterlijk hebben ze inderdaad een grote overeenkomst; beiden zijn mooi schoon sorrelzilver maar de andere overeenkomst is dat ze beiden iets hebben met de spullen op mijn kaptafel. Alleen de reden waarom ze er spulletjes vanaf halen is verschilt. Fonzie deed het om mijn aandacht te krijgen en Jack pakt de oog- en wenkbrauwpotloodjes waar hij dan zoet mee gaat spelen. We vinden ze overal in huis terug.

[klik voor een uitvergroting]
De ontspannen gapende Jack samen in een stoel met Anches.
[klik voor een uitvergroting]
Om hem vertrouwd te houden met autoritjes en verandering van omgeving mocht hij een keer mee op bezoek bij mijn ouders.
[klik voor een uitvergroting]
Jack achter het kattenluikje zonder klep. Naar buiten en weer terug geeft hem zo geen problemen.
[klik voor een uitvergroting]
Met de katertjes van Shabanou.
[klik voor een uitvergroting]
In een voor hem zo karakteristieke pose.
[klik voor een uitvergroting]
Lekker dollen buiten.
Woensdag 20 januari 2010

De tijd is omgevlogen. Zo komt Jack als halfwas katertje op 1 augustus bij ons wonen, na een moeizame start met Anches (ze was van zijn enthousiaste begroeting geschrokken) kwam het gelukkig goed tussen het stel én deze week is Anches al weer drie weken zwanger van hem. En morgen wordt Jack al weer tien maanden oud.

Hij was zondag voor de tweede keer mee naar een kattententoonstelling. Hij doet het daar geweldig. Gedraagt zich keurig en wordt ook heel goed beoordeeld door de keurmeesters. Zijn kopje vertoont op de juiste plaatsen de juiste rondingen. Ook vind ik dat zijn expressie erg goed is.

[klik voor een uitvergroting]
Jack samen met Nieckje op de show in Haarlem.
[1]  2  3  4  volgende pagina >>
Terug naar overzicht